bir çiçek açarken neyi beklerse onu umuyorum kendime kapanırken
denî dünya kafamı kopartıp yerine bir mim koyuyor kelle niyetine pusula kırıp haritamı parçalıyor denî dünya sana bana ait olan biz kelimesini sözlüğümüzden alıp kaçıyor
bir çiçek solarken neye sahipse ona dairdir bütün yaşadıklarım bir çiçek ne zaman solsa içimde tohumu çimlenir hayatın
sınırlar çizilirken ben siliniyorum yabancı aynalara bakarken yaban oluyorum kendime gölgem tekin olmayan bir gölgeye dönüşüyor hat ve had karışıyor birbirine kalp ve kalb
bir çiçek açarken neyi getirirse dünyaya yanımda onu götürmek istiyorum sevap niyetine
tasavvur ve kozmolojisi yanlış ve yetersiz algı ve açıklamalara dayanan bir insan profili, ne kadar makyaj çalışması yapılırsa yapılsın, erdemli ve adil bir uygarlığın kurucusu olamaz.{mehmet birsin}
